مهربان و قدرتمند باشیم ، نه خشن و عبوس
بندگان خدا دارای روحی متفاوت و رفتاری گوناگون هستند ، هیچ فردی در ذات و ساختارش مقصر نیست ، اما شایسته است انسان خود را تمرین دهد تا نتیجه رفتارش خلاف جماعت نباشد ، زیرا انسان و حتی حیوان زبان بسته نیز از خشونت بری و بیزار است و هرچه رفتار آدمی به خوی خوش آمیخته باشد ، فرمانبرش بیشتر و چه بسا دعاگویانش فراوانتر از بدگویی باشد . افرادی که با ارعاب و تهدید در خانه و خانواده ریاست و قدرت خود را نشو و نما میدهند ناموفقتر از سایرین هستند ، به نظر این افراد شجاع نبوده و شاید از هر کسی ترسوتر باشند . بزرگان فرموده اند که بدترین بندگان خدا کسانی هستند که دیگران از آنها می ترسند ، زیرا کسی که از ما بترسد بی گمان از وجودمان بیزار است و لذا جرأت اقرار ندارد ، این به دور از انسانیت است که سایه شوم و هراس دیگری باشیم ، فرد با مهربانی و شفقت دوستان و طرفداران بیشتری داشته تا اینکه برای دیگران وحشتناک به نظر بیاید ، سابق بر این دوستی داشتم که قبل از خروج از منزل ، پشه ای داخل قندان میکرد، که پس از برگشت اگه حشره نباشد ، حتما کودک خرد سالش حبه قندی میل کرده ، که در اینصورت او را تنبیه میکرد، که واقعا این رفتار بسیار زشت و مضحک به نظر میرسد، انسان خیر خواه بداند که برای دفع آفت و ویروس سمپاشی فایده ندارد و لذا باید گشت و برکه را پیدا و خشک نمود ، حال باید دانست که چهره بشاش و مهربان دارای عطر و رایحه ای بهتر از ترساندن خویشان و دیگران است ، عزیزی میگفت دو برادر دارم ، یکی دلیر و تنومند و مهربان ، دومی عبوس و دارای هیکلی کوچک و ضعیفتر ، اما من دردها و مشکلاتم را به اولی میگویم ، و حتی فریادهایی را بر سرش میکشم ، اضافه کنم با اینکه برادر تنومند در لحظه چند تن را هلاک میکند، اما به حدی مهربان است که هر کسی با او راحت است . اینجا باید پی ببریم که انسان جذب محبت میشود، نه زور و خشونت . موفق باشید ،