وبلاگ نویسنده حمید رضا رشیدی

چندی پیش طی یک مقاله نوشتم که ، مطلب از آنچه ترسیدم به سرم آمد اشتباست و اعتنا به ترستان نکنید ، آنها به منزله ی بوق خود رو هستند ، زنگ اخبارند ، آدمی را از حادثه باخبر می‌سازند، از آنها هیولا نسازید ، زیرا ترس غیر منطقی روح را میخراشد . از عمل کائنات تعجب و شگفت زده نشوید زیرا این فرایند بطور طبیعی در اختیار آدمی‌ست لذا فکر باید سالم باشد ، برخی با خود نجوا می‌کنند، در این زمستان من سرما نخوردم ، کولر من امسال خراب نشد ، یخچال منزل من سالهاست که خراب نشده . زمانی که اینگونه فکر کنیم ، نتیجه آن می‌شود که من انتظار سلامتی این همه امور را نداشتم ، لذا دیری نمی‌کشد، ماشین خراب می‌شود، سرما میخوریم ، برخی وسایل خانه ضایع شده و روی دست ما می ماند ، پس باید انتظار و توقع مثبت داشته باشیم تا سرنوشتی سالم داشته باشیم ، ترسمان را جدی نگیریم بلکه آنرا هشداری جهت سلامت کارها و دقت در درست به مقصد رسیدن تلقی نماییم زیرا ترس منطقی تنها هشداری بیش نیست که در بیشتر امورات زندگی به دردمان می‌خورد، و باعث می‌شود تا در رانندگی از سرعت غیر مجاز صرف نظر نماییم ، در پیچها سبقت نگیریم ، پس از خروج از منزل درب را محکم ببندیم ، خودروی خود را قفل نماییم ، پس از استحمام در معرض باد قرار نگیریم ، پس این ترس نیست ، بلکه رعایت است ، خود و دیگران را بیهوده محاکمه نکنید ، زیرا بیشتر ترسها عیب نیست بلکه بیداری است . اما در خصوص کائنات باید با خود گفت من باید موفق شوم ، در امتحانات بهترین نمره را کسب نمایم ، من سالم هستم ، من باید سالم بمانم ، اینها همه در واقع حدودی هستند که خودتان برای کائنات ترسیم میکنید و به او دستور می‌دهید و او نیز برابر فرامین شما عمل می‌نماید ‌. پس شایسته است ، محکم و با صلابت دستها را به طرف آسمان گرفته و از آن نیروی مرموزی که فرمان کائنات را در اختیار دارد بخواهید تا این فرایند مثبت را در اختیارتان قرار دهد ، در اینجا باید دانست که کائنات چون رایانه ای است که هر چه را بخواهیم و ایمان داشته باشیم از مجرایی دیگر پردازش می‌نماید و در اختیارمان قرار می‌دهد، برایش فرقی ندارد ، چه خوب و چه بد ، پس باید عاقلانه و مثبت اندیشید ‌.